...هنوز هم قبول شدن در کنکور یک افتخار است .

اینم قطرات بارون نشسته بر روی گل

 

چون درکشور ما مدرک حرف اول را می زند .شاید با خودت بگویی شانس و پارتی هم حزف خوبی برای زدن دارند . وای این حرفها کمی به خرافات و کمی  هم سیاسی است .این حرفها را نزن !و اما قبول شدن در کنکور به معنی این است که خیلی ها  برنامه های علمی راسازنده و از مجاری دانشگاه کاربردی می دانند . این خیلی خوب است . علم متناسب با شغل و حرفه جاری افراد به نفع جامعه است .اما نباید فکر کنیم  داشتن تحصیلات یعنی بیمه کردن افراد برای کار نکردن . منظورماهم کار بدنی  و یا بیل زدن نیست .کار مفیدی که به اقتصاد خانواده و به اقتصاد جامعه و تولید کمک کند هر چند رنج و موانع داشته باشد .   کار و تولیدساده نیست ، هزار اما و اگر می آید ، ولی باید محکم بود ، پشتت باید به خدا و خودت و تدبیر درست و بکار گیری همه ی امکانات و ظرفیت های موجود گرم باشد . حالا اینها را گفتم که بگویم خدا را شکر خیلی ها در حین کار به فکر تحصیل هم هستند .همین پسر عموی عزیز که در بخش دعاوی به جامعه خدمت می کند در رشته جرم و جرم شناسی قبول شده است . خانم عبدی هم در اصلاح نباتات ارشد قبول شده است . آقای پدرام یعقوبی  فرزند امیر یعقوبی ارشد احتمالا مکانیک قبول شد. نوه های حسنعلی ده ایی خیلی ها شان در دانشگاههای مختلف آزاد و دولتی قبول شده اند .

خانم صدری پور نوه فیض الله عبدی -قزوین تغذیه قبول شده .

فروغ فتح الله  نوه مرحوم  عبدالله  عبدی تهران آزاد میکروبیولوژی قبول شده.

جقدر خوب است که علم و دانشگاه هنوز اقبال خوبی در بین جامعه دارد .من هم تحقیقات آموزشی قبول شدم. با خبر شدیم که بعضی از دختر خانم ها ی ساکن در حسنعلی ده هو در رشت و لاهیجان در حال تحصیل مدارج عالی هستند .

یادگیری وظیفه دائمی ماست ، هر چه بیاموزیم باز نیاز داریم  یادگیری و دانشگاه در هر مقطع و در هر کجا بشیار خوب و ارزنده است .

یادش بخیر روزهای مدرسه ! پاییز و بچه ها را داشته باشیم .پاییز در راه است.

تبریک به همه ی قبول شدگان مراکز علمی و دانشگاهها .لطفا قبولی و رشته خود را اعلام کنید تا ما هم شاد شویم .

+ نوشته شده توسط بهرام و ز: عبدی حسنعلی ده در یکشنبه بیست و سوم شهریور 1393 و ساعت 19:30 |
الف: کم آبی و محصولات برنج

گرمای امسال همه را کلافه کرده بود ولی خدا را شکر عوضش  محصولات برنج خوب بود . آقای حاصل مهری می گفت امسال محصولات مرغوبی از برنج تولید شده است . البته نیامدن باران کمی همه را نگران کرده تقریبا تا قبل از 14 شهریور دوماه بود که بارانی نیامد . من در 14 شهریور حسنعلی ده بودم . حلزونهای زیادی را دیدم که بالای درخت  بودند . والبته غذای خوبی هم برا ی ما رای افعی بقول ما حسنعلی ده ایها : کولیف . آب چاههای خانه ها به ته رسیده از قول و قرار مسئولین مخصوصا نماینده محترم لاهیجان هم خبری نشد . خدا کند پاییز فصل بارا ن و بارندگی باشد . چاهها و رودخانه ها پر اب شوند والبته نباید فراموش کنیم که باید شکر گزار نعمات الهی بود . بدون آب امکان زندگی وجود ندارد و اگر هم باشد مرارتش زیاد است . 

می گویند قیمت برنج بین 5800تا 6000 تومان است . انشا الله خدا برکت بدهد به این محصولات خوشمزه.

ب برداشت از نوشته های این وبلاگ

 بعضی از دوستان بدون ذکر منبع عین نوشته های این وبلاگ را در وبلاگ خود منتشر می کنند مانند وبلاگ حسنعلی ده که متن اوجاق پشت را بدون ذکر منبع از این وبلاگ برداشته بود . دوستان عزیز دقت کنند کهاین کار از نظر اخلاقی لااقل درست نیست وازنظر قانونی هم محل تامل دارد.

فوت همسر علی اکبر گلپور :

هر چند مدتی است که از فوت همسر علی اکبر گلپور -پسر ناصر گلپور گذشته است ولی با کمال تاسف درگذشت این مهربان مادر را به وابستگانش تسلیت می گوییم.

 

 

 

 

+ نوشته شده توسط بهرام و ز: عبدی حسنعلی ده در جمعه بیست و یکم شهریور 1393 و ساعت 19:29 |
بر روی رضـا شمـس امامت صلـوات

بر شافع ما روز قیامـت صـلوات

در شـام ولادتـش که شادنـد همـه

بفرست بر این روح کرامت صلوات صلوات

 

 

زآستان رضا سرخط امان دارم

رخ نیاز بر این پاک آستان دارم

اگر چه کم زغبارم، به شوق نکهت گل

همیشه جای، در این طرفه بوستان دارم

ز تیر حادثه مرغی شکسته بال و پرم

درین چمن به صد امید آشیان دارم

 

 

+ نوشته شده توسط بهرام و ز: عبدی حسنعلی ده در پنجشنبه سیزدهم شهریور 1393 و ساعت 14:43 |

حسنعلی ده تنفسی دو باره برای ما

 

دیدن حسنعلی ده برای ما که به دلیل" اشتغال و زندگی "از آن دوریم، تنفسی دوباره و تجدید قوایی محسوس است . از دیدن آن دیار و همولایتی ها  حالمان خوب می شود . هیاهوی شهر و گرفتاری های  آن را چندصباحی فراموش می کنیم . مثل زمان کودکی خودمان را میهمان دلهایمان می کنیم و با صفای اهل محل و فامیل "نگاهی دوباره به زندگی" پیدا می کنیم . در این نگاه "خود محوری " کم می شود و افق "دید فرامحور" می گردد.

 فرقی نمی کند که چه کسی را در حسنعلی ده دیده ایم،دیدن هر کسی برای ما جالب و خوشا یند است و دوست داریم از" وضعیت حال" وی با خبر شویم . این نه از سر فضولی بلکه به دلیل دلبستگی های دائمی درونی است . انگار مثل دانه های تسبیح به هم وصل شده ایم . فقط یک فرق دارد ، این تسبیح دانه هایش زیاد تر است.

نهم مرداد که برای دیدن مادرواقوام به شمال آمده بودم در مراسم چهلمین روز درگذشت مرحوم مکرم گلپور همسر مرحوم علی آقا عبدی و سالگرد مرحوم نقی باقری شرکت کردم.

فرصتی بود تا اقوام و حسنعلی ده ایها را ببینم . مراسمی باشکوه و  معنوی بود . مردم و اقوام

با احترام در این مراسم شرکت کرده بودند تا با بازماندگان دو متوفی همدردی کنند. هر کسی

با یک صلوات یا خرمایی و یا اندکی سکوت برای شادی روح اموات هدیه ایی می فرستاد .و چشم هابه دنبال هم می گشت تا از این مجال دیداری هم تازه شود.خیلی از چهره های جدید را نمی شناختم و خیلی ها هم مرا به خاطر نداشتند .هر کدام ما یک رمانی ننوشته بودیم .گذشته را که شخم بزنیم چیزهای تلخ و شیرین زیاد توی آن پیدا می شود.دلم یادکسانی را کرد که در قبرستان حسنعلی ده

چهره در نقاب خاک کشیده اند از مرحوم پدرم گرفته تا برادرم و دایی ها و سایر حسنعلی ده ایهای عزیز  .رفتم سر مزار آنهاخصوصا شهدای گرانقدر حسنعلی ده شهیدان محمد علیپور که خیلی به گردن همه حق دارند، با آنها حرف زدم و برایشان فاتحه ایی خواندم.حرفهای زیادی بود که باید با آنها می زدم  . از آنها گله می کردم که چرا زود رفتند و گله می کردم که چرا بعضی وقتها به داد تنهایی نزدیکان خود نمی رسند !

یاد سخن گهر بار پیامبر عزیز مان حضرت رسول (ص) افتادم که فرمود هر کس سه خصلت داشته باشد عاقبتش به خیر می شود : شوق ، زهد ، انتظار .

کسانی که شوق بهشت داشته باشند ، خود را به زشتی ها نمی آلایند  و زهد یعنی پرهیزکاربودن

کسانی که به دنیا و ظواهر آن (افراطی) بی اعتنا اند.

منتظران مرگ کسانی هستند از ترس جهنم گناه وخطا نمی کنند.جهنم و بهشت را در دنیا هم می بینیم. آدم های خوب که" قدرت دوست داشتن و احترام به دیگران" در آنها بالاست، بهشت را می بینند و درک می کنند .اینها معیارهایی هستند که ترمز مارا در زندگی و حیات می کشند نمی توانیم بی محابا حرکت کنیم و عمل نماییم.

 در قبرستان همه  مدل گروه سنی ، طبقه اجتماعی و جنسیت بودند. جوان ،زن و مرد، کودک ، فقیر ، غنی .

چه عدالتی همه در یک فضا در دل خاک آرمیده اند! دختر خانمی را دیدم که خم شده بود و "خاک مادرش" رامی بوسید . شاید او بهتر از همه ارزش مادر را فهمیده است.

یک آقایی هم سر"خاک خواهرش اشک" می ریخت .و آخرین چیزی که نظرم را جلب کرد عروس یک خانواده  بود که بروی" خاک پدر شوهرش "گریه می کرد.

با خودم گفتم چقدر خوب است تا زمانی  که چهره به چهره( زنده هستیم) همدیگر رامی بینیم و کنار هم زندگی می کنیم  ، قدر دان هم باشیم . حتی برای" دوستی و با هم بودن "منت  هم را بکشیم،غرور مسخره را کنار بگذاریم وبرای هم هزینه کنیم تا این روزهای تلخ جدایی راآسانتر تحمل کنیم.

حسنعلی ده بخشی از هویت ماست ، هر وقت آمدی جای بخدا همه ی رفتگان را بیامرزد و مانده ها را خوب و خوش و سلامت بدارد.    قیه را هم خالی کن .

        

+ نوشته شده توسط بهرام و ز: عبدی حسنعلی ده در یکشنبه دوازدهم مرداد 1393 و ساعت 16:16 |

حمعه 9مرداد  

مراسم چهلمین روز در گذشت مادر عزیز و مهربان مرحوم خانم مکرم همسر گرامی مرحوم علی آقا عبدی در محل

حسنعلی ده بالا در مسجد جامع حسنعلی ده منعقد می گردد. شایسته است حسنعلی ده ایهای عزیز با حضور در این مراسم سبب تسلی خاطر بازماندگان و آرامش روح آن بزرگوار گردند 

+ نوشته شده توسط بهرام و ز: عبدی حسنعلی ده در چهارشنبه هشتم مرداد 1393 و ساعت 0:35 |

+ نوشته شده توسط بهرام و ز: عبدی حسنعلی ده در یکشنبه پنجم مرداد 1393 و ساعت 17:38 |

...با وجود آن که می دانم این وبلاگ مخاطب کمی دارد و افراد بیشتر مشغول وایبر و وات ساپ و پیامک های خود هستند ، اما باز هم اگر یک باز دید کننده داشته باشد ، دلگرم می شوم. دلیلش این است که کار رابرای خود نمایی شروع نکرده ایم . تحسین دیگران خوب است ، اما  اگر  هم نباشدکار نیک تعطیل نمی شود.

مشکلات حسنعلی ده عمدتا رفاهی درمانی است و البته پایین بودن منابع اقتصادی اهالی آن را هم نمی توان نا دیده گرفت . 

بعضی وقتها فقط یک مخاطب داریم ، شاید هم بقیه می آیند ، اما خاموش و بی صدا . وگاهی هم البته یک تلنگر ی از سر تمسخر می زنند . اما برای ما همه عزیزند . ما مثل یک خانواده ایم . هر چقدر اختلاف نظر و سلیقه داشته باشیم باز هم کنار هم خواهیم بود 

دوست عزیز

 سرکار خانم چایچی

شما می توانید به پایگاه اطلاع رسانی انجمن خیریه طهورا مراجعه فرمایید تا در خصوص پیشنهاد تان با شما صحبت شود .

کار ها ی بزرگ هم درد سر دارد و هم بی مزد است اما خیلی با ارزش است چون مزدش نزد خدا باقی می ماند . لازمه اش داشتن یک باور درونی برای انجام کارهای عام المنفعه است .

zb. abdi@gmail.com

+ نوشته شده توسط بهرام و ز: عبدی حسنعلی ده در دوشنبه سی ام تیر 1393 و ساعت 5:36 |
عکس ‏‎Navvab Nvb Mohammadi‎‏

شریعتی می گوید شناخت علی (ع) ذهنیت است ، حب او احساس است و شیعه علی (ع) عمل است .

آن چیزی که ما را به هم پیوند می دهد و محکم می کند فقط شناخت و حب او نیست ،

بلکه عمل به سیره و سلو ک او است . که البته خیلی هم آسان نیست .ولی ما قسمت آسانش را چسبیده ایم . مثلا زخم های علی (ع) و مرگ او برایش درد نیست که خود می فرماید به خدای کعبه که رستگار شدم .درد علی (ع) درد فهم مردم است که از بس پایین بود او محرمی جز چاه نداشت .
خیلی سخت است که آدم خودش و نیاز هایش را کنار بگذارد و یا کم ببیند ولی دیگران را جلوتر ببیند .
روایت است مردی در بیابان با پیر مردی کار می کرد. به وقت نهار دید تکه هایی به مانند سنگ از نان خشک را خرد می کرد و در میان آب می انداخت تا خیس شود و بعنوان غذا بخورند . پیرمرد دید مرد غریبه یا میهمان خیلی برایش سخت است که آن غذا را بخورد .گفت : غذای خوب می خواهی؟ مرد گفت آری
گفت : برو ، فلان جا و آدرس منزل امام مجتبی (ع) را داد . مرد وارد شهر شد و دید در خانه امام مجتبی باز است وسفره ایی از غذا های خوشمزه و گرم پهن است . خیلی خوشش آمد غذایش را خورد و مقداری از غذا را برداشت و گفت : اینها را می برم برای آن پیرمردی که در بیابان داغ مشغول کار است . امام حسن فرمود: آیا می دانی او کیست ؟ گفت نه
فرمود آو پدرم علی (ع) است .
پای عمل که می رسد می خواهیم دهانمان را بدوزیم تا نگوییم چه مقدار شیعه ایم اصلا مقدار اندک شیعه بودن ما گاهی مار ا خجل می کند .
شیعه علی (ع) باید دانا و فهیم باشد و در بردباری و شکیبایی و تحمل و اصلاح درد ها آن هم برای جامعه حرفی برای گفتن داشته باشد .
و کسی که بین خود و جامعه تفاوتی قائل نیست و همان اندازه خیر و صلاح جامعه می خواهد که برای خود می خواهد ، شیعه علی (ع) است .
کسی که فقط عیبهای دیگران را می بیند ولی تحمل کمترین انتقاد را ندارد نمی تواند ادعا کند که با سیره علی (ع) نسبتی دارد .
شجاعت و داشتن روحیه بالای استقامت برای رویا روی با موانع و مشکلات اجتماعی از ویژگیهای یک مدعی شیعه علی (ع) است .زبان تملق و چاپلوسی هیچ پایگاهی در نزد علی (ع) ندارد واحترام افتادگان و تکریم انسانیت از برجسته ترین ویژگیهای آن حضرت است .
عبادت توام با تفکر و تدبر برای آن حضرت یک اصل است و نمی شود در جهالت ماند و درکسب علم و دانش تلاش نکرد ولی دم از علی بودن زد .
شهادت آن امام همام فرصتی دوباره است برای ما انسانها که به شناخت خود فراتر از ذهنیت بپردازیم و معیار های زندگی خود را با او تنظیم نماییم.

+ نوشته شده توسط بهرام و ز: عبدی حسنعلی ده در یکشنبه بیست و نهم تیر 1393 و ساعت 5:59 |
عکس ‏‎Navvab Nvb Mohammadi‎‏
 
 
+ نوشته شده توسط بهرام و ز: عبدی حسنعلی ده در یکشنبه بیست و نهم تیر 1393 و ساعت 5:36 |

...هر سال ماه رمضان که به نیمه می رسد ، تولد امام مجتبی (ع)

انگار یک خط و جای استراحت است . مردم به یاد احسان بیشتر می افتند . اگر یادت نباشد که میلاد امام مجتبی (ع) است ، نانوایی که بروی، نانوا پول نان را نمی گیرد ، می گوید صلواتی است . نا خودگاه یکه ایی می خوری و یاد خیلی چیز ها می افتی: ای وای قرار بود امسال به فلانی کمی احسان کنم و... حالا کم کم داریم به شب میلاد امام حسن (ع) می رسیم. شبی که دلها بیشتر شاد و قرص می شود . آنهایی که می گویند ، دیگران را ول کن به فکر خودت و جیبت باش ، برایت بی معنی می شود . یادت می اید که سفارش به احسان و حرمت دیگران نگهداشتن یک تقلید ساده نیست بلکه  معیار انسانیت است که امام دوم ما معروف ومشهور به آن است .


آره باتو......

 

 

قبلا وقتی سفره   می انداختند جمع کثیری دورش جمع می شدند ، حالا یا ما خودمان کسی را نداریم که دور سفره ما جمع شوند یا اصلا کسی را خبر نمی کنیم که دور سفره ایی جمع شویم و آبی و شربتی و نان و پنیری بخوریم. بس که می ترسیم مبادا  افراد به داشته ها و نداشته های ما آگاه شوند و خدای نکرده 

آبروی ما برود .

ولی اینها همه اش حرف الکی است . اول و آخر یک انسان ، دارا و ندار یکی است(مرگ) . وقتی دیگران زیاد دارند و قتی ما از آنها دوریم ، اهمیتی ندارد ، مهم  آرامش است که باید در داشته های خود جستجو کنیم . نیایش و خدا را جستجو کردن نمایش نیست وما نباید گرفتار آن بخش شویم .

 امام حسن (ع) می فرمایند بزرگواری احسان به قبیله و تبار و تحمل خسارت و جرم آنهاست . باید به وقت گرفتاری ورنج یار نزدیکان بود واگر آنها هم این همدردی را درک نکردند ، پاداش آن عمل از جای دیگر می رسد .

اینها نصیحت نیست یاد آوری به خود با صدای بلند است .  امام مجتبی (ع) به بخشش پیش از خواهش و اطعام در قحطی دعوت می کند .

 کرامتش را به یاد داشته باشیم       میلادش مبارک

 

کرامت اما

+ نوشته شده توسط بهرام و ز: عبدی حسنعلی ده در شنبه بیست و یکم تیر 1393 و ساعت 1:13 |