حسنعلی ده تنفسی دو باره برای ما

 

دیدن حسنعلی ده برای ما که به دلیل" اشتغال و زندگی "از آن دوریم، تنفسی دوباره و تجدید قوایی محسوس است . از دیدن آن دیار و همولایتی ها  حالمان خوب می شود . هیاهوی شهر و گرفتاری های  آن را چندصباحی فراموش می کنیم . مثل زمان کودکی خودمان را میهمان دلهایمان می کنیم و با صفای اهل محل و فامیل "نگاهی دوباره به زندگی" پیدا می کنیم . در این نگاه "خود محوری " کم می شود و افق "دید فرامحور" می گردد.

 فرقی نمی کند که چه کسی را در حسنعلی ده دیده ایم،دیدن هر کسی برای ما جالب و خوشا یند است و دوست داریم از" وضعیت حال" وی با خبر شویم . این نه از سر فضولی بلکه به دلیل دلبستگی های دائمی درونی است . انگار مثل دانه های تسبیح به هم وصل شده ایم . فقط یک فرق دارد ، این تسبیح دانه هایش زیاد تر است.

نهم مرداد که برای دیدن مادرواقوام به شمال آمده بودم در مراسم چهلمین روز درگذشت مرحوم مکرم گلپور همسر مرحوم علی آقا عبدی و سالگرد مرحوم نقی باقری شرکت کردم.

فرصتی بود تا اقوام و حسنعلی ده ایها را ببینم . مراسمی باشکوه و  معنوی بود . مردم و اقوام

با احترام در این مراسم شرکت کرده بودند تا با بازماندگان دو متوفی همدردی کنند. هر کسی

با یک صلوات یا خرمایی و یا اندکی سکوت برای شادی روح اموات هدیه ایی می فرستاد .و چشم هابه دنبال هم می گشت تا از این مجال دیداری هم تازه شود.خیلی از چهره های جدید را نمی شناختم و خیلی ها هم مرا به خاطر نداشتند .هر کدام ما یک رمانی ننوشته بودیم .گذشته را که شخم بزنیم چیزهای تلخ و شیرین زیاد توی آن پیدا می شود.دلم یادکسانی را کرد که در قبرستان حسنعلی ده

چهره در نقاب خاک کشیده اند از مرحوم پدرم گرفته تا برادرم و دایی ها و سایر حسنعلی ده ایهای عزیز  .رفتم سر مزار آنهاخصوصا شهدای گرانقدر حسنعلی ده شهیدان محمد علیپور که خیلی به گردن همه حق دارند، با آنها حرف زدم و برایشان فاتحه ایی خواندم.حرفهای زیادی بود که باید با آنها می زدم  . از آنها گله می کردم که چرا زود رفتند و گله می کردم که چرا بعضی وقتها به داد تنهایی نزدیکان خود نمی رسند !

یاد سخن گهر بار پیامبر عزیز مان حضرت رسول (ص) افتادم که فرمود هر کس سه خصلت داشته باشد عاقبتش به خیر می شود : شوق ، زهد ، انتظار .

کسانی که شوق بهشت داشته باشند ، خود را به زشتی ها نمی آلایند  و زهد یعنی پرهیزکاربودن

کسانی که به دنیا و ظواهر آن (افراطی) بی اعتنا اند.

منتظران مرگ کسانی هستند از ترس جهنم گناه وخطا نمی کنند.جهنم و بهشت را در دنیا هم می بینیم. آدم های خوب که" قدرت دوست داشتن و احترام به دیگران" در آنها بالاست، بهشت را می بینند و درک می کنند .اینها معیارهایی هستند که ترمز مارا در زندگی و حیات می کشند نمی توانیم بی محابا حرکت کنیم و عمل نماییم.

 در قبرستان همه  مدل گروه سنی ، طبقه اجتماعی و جنسیت بودند. جوان ،زن و مرد، کودک ، فقیر ، غنی .

چه عدالتی همه در یک فضا در دل خاک آرمیده اند! دختر خانمی را دیدم که خم شده بود و "خاک مادرش" رامی بوسید . شاید او بهتر از همه ارزش مادر را فهمیده است.

یک آقایی هم سر"خاک خواهرش اشک" می ریخت .و آخرین چیزی که نظرم را جلب کرد عروس یک خانواده  بود که بروی" خاک پدر شوهرش "گریه می کرد.

با خودم گفتم چقدر خوب است تا زمانی  که چهره به چهره( زنده هستیم) همدیگر رامی بینیم و کنار هم زندگی می کنیم  ، قدر دان هم باشیم . حتی برای" دوستی و با هم بودن "منت  هم را بکشیم،غرور مسخره را کنار بگذاریم وبرای هم هزینه کنیم تا این روزهای تلخ جدایی راآسانتر تحمل کنیم.

حسنعلی ده بخشی از هویت ماست ، هر وقت آمدی جای بخدا همه ی رفتگان را بیامرزد و مانده ها را خوب و خوش و سلامت بدارد.    قیه را هم خالی کن .

        

+ نوشته شده توسط بهرام و ز: عبدی حسنعلی ده در یکشنبه دوازدهم مرداد 1393 و ساعت 16:16 |

حمعه 9مرداد  

مراسم چهلمین روز در گذشت مادر عزیز و مهربان مرحوم خانم مکرم همسر گرامی مرحوم علی آقا عبدی در محل

حسنعلی ده بالا در مسجد جامع حسنعلی ده منعقد می گردد. شایسته است حسنعلی ده ایهای عزیز با حضور در این مراسم سبب تسلی خاطر بازماندگان و آرامش روح آن بزرگوار گردند 

+ نوشته شده توسط بهرام و ز: عبدی حسنعلی ده در چهارشنبه هشتم مرداد 1393 و ساعت 0:35 |

+ نوشته شده توسط بهرام و ز: عبدی حسنعلی ده در یکشنبه پنجم مرداد 1393 و ساعت 17:38 |

...با وجود آن که می دانم این وبلاگ مخاطب کمی دارد و افراد بیشتر مشغول وایبر و وات ساپ و پیامک های خود هستند ، اما باز هم اگر یک باز دید کننده داشته باشد ، دلگرم می شوم. دلیلش این است که کار رابرای خود نمایی شروع نکرده ایم . تحسین دیگران خوب است ، اما  اگر  هم نباشدکار نیک تعطیل نمی شود.

مشکلات حسنعلی ده عمدتا رفاهی درمانی است و البته پایین بودن منابع اقتصادی اهالی آن را هم نمی توان نا دیده گرفت . 

بعضی وقتها فقط یک مخاطب داریم ، شاید هم بقیه می آیند ، اما خاموش و بی صدا . وگاهی هم البته یک تلنگر ی از سر تمسخر می زنند . اما برای ما همه عزیزند . ما مثل یک خانواده ایم . هر چقدر اختلاف نظر و سلیقه داشته باشیم باز هم کنار هم خواهیم بود 

دوست عزیز

 سرکار خانم چایچی

شما می توانید به پایگاه اطلاع رسانی انجمن خیریه طهورا مراجعه فرمایید تا در خصوص پیشنهاد تان با شما صحبت شود .

کار ها ی بزرگ هم درد سر دارد و هم بی مزد است اما خیلی با ارزش است چون مزدش نزد خدا باقی می ماند . لازمه اش داشتن یک باور درونی برای انجام کارهای عام المنفعه است .

zb. abdi@gmail.com

+ نوشته شده توسط بهرام و ز: عبدی حسنعلی ده در دوشنبه سی ام تیر 1393 و ساعت 5:36 |
عکس ‏‎Navvab Nvb Mohammadi‎‏

شریعتی می گوید شناخت علی (ع) ذهنیت است ، حب او احساس است و شیعه علی (ع) عمل است .

آن چیزی که ما را به هم پیوند می دهد و محکم می کند فقط شناخت و حب او نیست ،

بلکه عمل به سیره و سلو ک او است . که البته خیلی هم آسان نیست .ولی ما قسمت آسانش را چسبیده ایم . مثلا زخم های علی (ع) و مرگ او برایش درد نیست که خود می فرماید به خدای کعبه که رستگار شدم .درد علی (ع) درد فهم مردم است که از بس پایین بود او محرمی جز چاه نداشت .
خیلی سخت است که آدم خودش و نیاز هایش را کنار بگذارد و یا کم ببیند ولی دیگران را جلوتر ببیند .
روایت است مردی در بیابان با پیر مردی کار می کرد. به وقت نهار دید تکه هایی به مانند سنگ از نان خشک را خرد می کرد و در میان آب می انداخت تا خیس شود و بعنوان غذا بخورند . پیرمرد دید مرد غریبه یا میهمان خیلی برایش سخت است که آن غذا را بخورد .گفت : غذای خوب می خواهی؟ مرد گفت آری
گفت : برو ، فلان جا و آدرس منزل امام مجتبی (ع) را داد . مرد وارد شهر شد و دید در خانه امام مجتبی باز است وسفره ایی از غذا های خوشمزه و گرم پهن است . خیلی خوشش آمد غذایش را خورد و مقداری از غذا را برداشت و گفت : اینها را می برم برای آن پیرمردی که در بیابان داغ مشغول کار است . امام حسن فرمود: آیا می دانی او کیست ؟ گفت نه
فرمود آو پدرم علی (ع) است .
پای عمل که می رسد می خواهیم دهانمان را بدوزیم تا نگوییم چه مقدار شیعه ایم اصلا مقدار اندک شیعه بودن ما گاهی مار ا خجل می کند .
شیعه علی (ع) باید دانا و فهیم باشد و در بردباری و شکیبایی و تحمل و اصلاح درد ها آن هم برای جامعه حرفی برای گفتن داشته باشد .
و کسی که بین خود و جامعه تفاوتی قائل نیست و همان اندازه خیر و صلاح جامعه می خواهد که برای خود می خواهد ، شیعه علی (ع) است .
کسی که فقط عیبهای دیگران را می بیند ولی تحمل کمترین انتقاد را ندارد نمی تواند ادعا کند که با سیره علی (ع) نسبتی دارد .
شجاعت و داشتن روحیه بالای استقامت برای رویا روی با موانع و مشکلات اجتماعی از ویژگیهای یک مدعی شیعه علی (ع) است .زبان تملق و چاپلوسی هیچ پایگاهی در نزد علی (ع) ندارد واحترام افتادگان و تکریم انسانیت از برجسته ترین ویژگیهای آن حضرت است .
عبادت توام با تفکر و تدبر برای آن حضرت یک اصل است و نمی شود در جهالت ماند و درکسب علم و دانش تلاش نکرد ولی دم از علی بودن زد .
شهادت آن امام همام فرصتی دوباره است برای ما انسانها که به شناخت خود فراتر از ذهنیت بپردازیم و معیار های زندگی خود را با او تنظیم نماییم.

+ نوشته شده توسط بهرام و ز: عبدی حسنعلی ده در یکشنبه بیست و نهم تیر 1393 و ساعت 5:59 |
عکس ‏‎Navvab Nvb Mohammadi‎‏
 
 
+ نوشته شده توسط بهرام و ز: عبدی حسنعلی ده در یکشنبه بیست و نهم تیر 1393 و ساعت 5:36 |

...هر سال ماه رمضان که به نیمه می رسد ، تولد امام مجتبی (ع)

انگار یک خط و جای استراحت است . مردم به یاد احسان بیشتر می افتند . اگر یادت نباشد که میلاد امام مجتبی (ع) است ، نانوایی که بروی، نانوا پول نان را نمی گیرد ، می گوید صلواتی است . نا خودگاه یکه ایی می خوری و یاد خیلی چیز ها می افتی: ای وای قرار بود امسال به فلانی کمی احسان کنم و... حالا کم کم داریم به شب میلاد امام حسن (ع) می رسیم. شبی که دلها بیشتر شاد و قرص می شود . آنهایی که می گویند ، دیگران را ول کن به فکر خودت و جیبت باش ، برایت بی معنی می شود . یادت می اید که سفارش به احسان و حرمت دیگران نگهداشتن یک تقلید ساده نیست بلکه  معیار انسانیت است که امام دوم ما معروف ومشهور به آن است .


آره باتو......

 

 

قبلا وقتی سفره   می انداختند جمع کثیری دورش جمع می شدند ، حالا یا ما خودمان کسی را نداریم که دور سفره ما جمع شوند یا اصلا کسی را خبر نمی کنیم که دور سفره ایی جمع شویم و آبی و شربتی و نان و پنیری بخوریم. بس که می ترسیم مبادا  افراد به داشته ها و نداشته های ما آگاه شوند و خدای نکرده 

آبروی ما برود .

ولی اینها همه اش حرف الکی است . اول و آخر یک انسان ، دارا و ندار یکی است(مرگ) . وقتی دیگران زیاد دارند و قتی ما از آنها دوریم ، اهمیتی ندارد ، مهم  آرامش است که باید در داشته های خود جستجو کنیم . نیایش و خدا را جستجو کردن نمایش نیست وما نباید گرفتار آن بخش شویم .

 امام حسن (ع) می فرمایند بزرگواری احسان به قبیله و تبار و تحمل خسارت و جرم آنهاست . باید به وقت گرفتاری ورنج یار نزدیکان بود واگر آنها هم این همدردی را درک نکردند ، پاداش آن عمل از جای دیگر می رسد .

اینها نصیحت نیست یاد آوری به خود با صدای بلند است .  امام مجتبی (ع) به بخشش پیش از خواهش و اطعام در قحطی دعوت می کند .

 کرامتش را به یاد داشته باشیم       میلادش مبارک

 

کرامت اما

+ نوشته شده توسط بهرام و ز: عبدی حسنعلی ده در شنبه بیست و یکم تیر 1393 و ساعت 1:13 |
انسان هیچوقت از شر شیطان آسوده نیست.چون جایگاه ومرتبه شیطان پایین آمده وانسان با وسوسه های اومرز خود را تعیین می کند.هرچند دانایی ومقاوتش بیشتر باشد به کمال انسانی نزدیکتر است.خودخواهی،شهرت،شهوت،و... ابزارهای شیطان است که در مسیر حرکت انسان می گذارد.دریک حراجی جالب شیطان ،کالایی را گرانتر از همه می فروخت.نام وعلتش را پرسیدند.گفت:نا امیدی.چون قدیمی تر وکارساز تر است.وقتی دیگر ابزارها به کارم نیاید این را بکار می برم تا قلبشان را تسخیر کنم وآنها را به زانو در آورم.

ماه رمضان ماه خداست که درهای رحمت واسعه اش باز است.گناه است اگر شک کنیم که خدا مارا در این ماه نبخشد.به شرط آن که وارد میهمانی خدا شده باشیم.

ورنج وسختی عبادت با حلاوت نزدیکی به خدا درک کرده باشیم.شیطان به قلبهایی نفوذ می کند که با خدا ودریای بیکرانه رحمتش قهرند.

خدایا امید به رحمتت را برما بیفزا.

+ نوشته شده توسط بهرام و ز: عبدی حسنعلی ده در پنجشنبه نوزدهم تیر 1393 و ساعت 4:18 |
فرصتی شد تا دیروز که یک روز تا ماه عزیز رمضان مانده از حسنعلی ده و روستا های اطراف دیدن کنممثل همیشه تابلویی از نقاش خالق هستی در طبیعت نقش بسته بود.

دریا در دستک هم خیلی دیدنی بود. با خودم گفت این همه امکانات جذب توریست وگردشگری هست ولی از آن استفاده نمی شود.

امام صادق علیه السلام :

افطار كردن در منزل برادر مسلمانت، برتر از هفتاد روز روزه تو است.
محاسن ص 411 ، ح 145

 

 

جوانها را دیدم که توحیاط مسجد. حسنعلی ده فوتبال می کردند.انگار باخت فوتبال کشور ما همه را غیرتی کرده.

نقدها بالا رفته واقبال عمومی به این ورزش با قابلیت اجتماعی بالا ،زیاد شده است.

هرکسی یه گوشه رااز فوتبال ایران تحلیل می کند.به هر صورت ما چند چیز را نباید فراموش کنیم.

اول این که کار گروهی وتیمی در کشور ما ضعیف

است.این که همه تو کارهم سرک می کشند وما اسمش را می گداریم فضولی یکی از آفات فرد نگری است.

نکته دیگر

:بحث برنامه ریزی درازمدت وهدفمند است.

نکته آخر داشتن عرق ملی بالاست که هیچ پول وپستی جای آنرا نتواند بگیرد.

ودرکنار همه اینها داشتن یک نظام واحد برنامه ریزی است که مسولیت برد وباخت را بپذیرد.

وپاسخگو باشد. به هر حال ما یک کشور در حال توسعه هستیم ومی شود به فردا های بهتر امیذ وار بود.

 

فرهنگ سازی که مورد تاییدوبحث دوستان در وبلاگ است ،چیزی است که از همه سرمایه گذاری ها با ارزش تراست.

هر عادت خوب وهر فکر مفید که آورده گی

 واغنا ایجاد کند وسبب رشد چند جانبه شود ودر عین حال بشود جز ملزومات رفتاری مردم فرهنگی سازنده وخوب است.

این موارد خود به خود ایجاد نمی شود.باید از طریق مراکز آموزشی محلی ترویج شود.

برنامه های هفتگی آموزش مهارتهای زندگی در مسجد وحسینیه ها با بخش های متنوع متفاوت می تواند به این امر کمک کند. مردم هم با دانش وآگاهی نظرشان عوض می شود وآن عده اندک که مخالف دایمی هستند مجبور به همراهی با جمع می شوند.

 

 

حسنعلیده قبل از منابع مالی احتیاج به همدلی واعتماد اهالی بومی وغیر بومی آن دارد.

ماه رمضان ،ماه دعا و خود سازی است ورود این ماه بر همگان مبارک.التماس دعا

+ نوشته شده توسط بهرام و ز: عبدی حسنعلی ده در شنبه هفتم تیر 1393 و ساعت 13:1 |
....درد هایش تمام شد ، و جان به جان آفرین تسلیم گشت. امروز صبح خانم عسگری در مزار حسنعلی ده به خاک سپرده شد . در گذشت عروس عمو ی بابا(عم پسر زن) مادر گرامی آقا هادی ، آقا حمید ، آقا مهدی و خوهرانشان   

همسر مرحوم علی آقا عبدی  را به عموم حسنعلی ده ایها و خانواده آن عزیز سفر کرده تسلیت می گوییم .

یادم می آید خیلی خانم با حالی بود . زبانش زبان گفتگو با جوانها بود .درد هایش پنهان هر چند که کوه غم باشد .

مادر ای آفتاب هستی بخش

زیر پایت بهشت جاوید است

  

دامن پاکت ای فرشته مهر

باغ آلاله گون توحید است

چهره و خندان و مهربانش از خاطرم نمی رود .

بسم الله الرحمن الرحيم(1)


الْحَمْدُ للّهِ رَبِّ الْعَالَمِينَ (2) الرَّحْمـنِ الرَّحِيمِ (3) مَالِكِ يَوْمِ الدِّينِ (4) إِيَّاكَ نَعْبُدُ وإِيَّاكَ نَسْتَعِينُ (5) اهدِنَــــا الصِّرَاطَ المُستَقِيمَ (6) صِرَاطَ الَّذِينَ أَنعَمتَ عَلَيهِمْ غَيرِ المَغضُوبِ عَلَيهِمْ وَلاَ الضَّالِّينَ (7)

+ نوشته شده توسط بهرام و ز: عبدی حسنعلی ده در سه شنبه سوم تیر 1393 و ساعت 23:4 |